Konto
Akademia modelgry

Drużyna młodzieżowa w jednym miejscu

Trener zakłada drużynę, rodzice zapisują do niej dzieci. W przeglądzie umiejętności zawodnicy odpowiadają na ankietę o swoich umiejętnościach — bez wystawiania sobie ocen — a trener ocenia ich wprost. Potem widzi obie oceny nałożone na jednym wykresie pozycji.

Trener

  • Zakłada klub i drużynę, dostaje kod dla rodziców.
  • Zatwierdza prośby o dołączenie i przypisuje zawodnikom pozycje.
  • Uruchamia i kończy przeglądy umiejętności — czas zbierania ankiet.
  • Po przeglądzie ocenia zawodników, a potem widzi ich samoocenę na tym samym wykresie.
  • Korzysta z domyślnych szablonów oceny albo tworzy własne (w menu konta).

Rodzic, opiekun

  • Zakłada konto sobie i dodaje dziecko. Kilkoro dzieci? Każde osobno.
  • Zapisuje dziecko do drużyny kodem od trenera.
  • Zakłada dziecku konto zawodnika na adres e-mail dziecka — ankietę wypełnia już samo dziecko. Rodzic ankiety nie widzi.
  • Może zaprosić drugiego rodzica lub opiekuna, wycofać zgodę i usunąć profil dziecka.

Zawodnik

  • Loguje się adresem, który podał rodzic, i widzi wyłącznie ankiety od trenera.
  • Odpowiada na pytania o to, jak gra — nie wystawia sobie ocen.
  • Nikt poza trenerem nie widzi jego odpowiedzi — tu nie ma rankingu.

Jak to działa

Zapytany wprost „jak dobrze podajesz, od 1 do 5?” młody zawodnik zwykle odpowiada tak, jak chciałby wypaść. Dlatego ankieta pyta nie wprost — sposobami znanymi z kwestionariuszy samooceny:

  • jak często coś wychodzi w meczu i na treningu (zachowanie, nie ocena),
  • gdzie zawodnik stoi w drużynie i co powiedziałby o nim trener,
  • ile razy na 10 wyjdzie mu to pod presją rywala,
  • stwierdzenia odwrócone, w których zgoda oznacza słabszą stronę,
  • trzy pytania kontrolne o rzeczy, które prawie nikomu się nie zdarzają — pokazują, czy odpowiedzi mogą być zawyżone.

Każdą umiejętność opisują trzy różne pytania, wymieszane z pytaniami o inne umiejętności. Z odpowiedzi liczymy samoocenę w skali szablonu i zaznaczamy, gdzie odpowiedzi o to samo były niespójne.

Trener ocenia zawodnika wprost, po zakończeniu przeglądu, w skali 1–5 względem oczekiwań dla rocznika (3 = na poziomie rocznika). Samoocenę z ankiety zobaczy dopiero po zapisaniu swojej oceny — żeby ta była niezależna. Różnice to dobry początek rozmowy.

  1. 1 Dopiero się uczy — wyraźnie poniżej oczekiwań dla rocznika
  2. 2 Robi to czasem — jeszcze poniżej oczekiwań dla rocznika
  3. 3 Na poziomie rocznika — zwykle dobrze
  4. 4 Powyżej rocznika — dobrze także pod presją
  5. 5 Wyróżnia się — wzór dla drużyny

Domyślne szablony

  • Umiejętności na pozycji — Osie z tabeli oczekiwań Narodowego modelu gry: 11 umiejętności zawodnika z pola, osobno bramkarz. Oceniasz względem rocznika, nie względem seniorów.
  • Cztery obszary rozwoju — Technika i taktyka, fizyczność, psychika, relacje w drużynie — po dwie osie na obszar. Dla każdej pozycji te same.

Umiejętności na pozycji pochodzą z tabeli oczekiwań Narodowego modelu gry. Ta tabela opisuje poziom docelowy dorosłego zawodnika, więc w akademii nie jest celem do odhaczenia — przy każdej pozycji pokazujemy tylko, na czym ten model kładzie największy nacisk.